2007 Harlingen

Verslag van de 9eAlta Familiebijeenkomst
7 oktober 2007.
Het uitzonderlijke aan deze familiedag is dat we bijeenkomen in een Alta – huis, Hotel Café Restaurant ‘Anna Casparii’ dat toebehoort aan Pier en Merian Alta, aan de Noorderhaven in Harlingen.
Enkelen waren hier de vorige avond reeds, dus voelen zich al helemaal thuis. De meesten komen aan op zondagochtend.
We worden warm verwelkomd met koffie en iets erbij.
Zoals gebruikelijk kan het feest pas beginnen als de formaliteiten zijn vervuld en dit keer zijn een paar bijzonderheden te melden. Onze voorzitter, Ineke, neemt natuurlijk als eerste het woord en heet ons allemaal van harte welkom.
Een bijzonder welkom aan het adres van enkele ‘nieuwe’ Alta-gezichten.
Het is altijd prettig wanneer weer nieuwe familieleden zich voor het verenigingswerk interesseren en de Altadagen willen bijwonen; iets waar de penningmeester straks ook nog iets over zal zeggen.
Hoewel niet zo gebruikelijk, wordt er bij wijze van uitzondering melding gemaakt van een recent ontvangen bericht van overlijden van Koenraad Alta. ‘Coen’ en Nel, die jarenlang enthousiast deelnamen aan de Alta-uitstapjes, konden dat de laatste paar jaar helaas niet meer vanwege hun tanende gezondheid. Onze gedachten gaan uit naar Nel en haar kinderen en kleinkinderen.
De voorzitter doet vervolgens uit de doeken hoe de middag gepland is en wenst ons daarbij veel plezier. Ze geeft Pier-Dirk, onze penningmeester, het woord.
Zijn preken zijn zelden aanleiding tot grote vreugde en ook dit keer ziet het er dreigend uit. De tijden zijn zwaar, kosten nemen toe – vooral die van de informatietechnologie – en bovendien stelt de penningmeester vast dat de inkomsten uit contributies teruglopen.
Dit alles, zo blijkt uit de gepresenteerde cijfers, leidt tot de conclusie dat de Vereniging theoretisch failliet is, tenzij, …. en dan komt er gelukkig een aap uit de mouw … wij allen bereid zouden zijn het opgelopen tekort weg te werken.
Gelukkig blijken de schouders van de aanwezigen voldoende stevig om een financiële ramp af te wenden. Er worden ook enkele suggesties gedaan ten aanzien van kostenreductie, bijvoorbeeld de verspreiding van het bulletin per e-mail i.p.v. per post.
Terugkomend op de belangstelling voor de Vereniging, waarover de voorzitter in haar toespraak al repte, vraagt Pier-Dirk of we misschien suggesties kunnen aandragen om deze nieuw leven in te blazen. We beloven plechtig in onze eigen kring Alta’s aan te moedigen actief mee te doen.
Maar z’n verhaal is nog niet klaar. Grote verslagenheid neemt bezit van de aanwezigen als we te horen krijgen dat de penningmeester ‘ermee ophoudt’. Hij roept dit al jaren, maar dit keer meent’ie het! Wij kunnen dit toch niet zomaar laten gebeuren vragen wij ons in onze verbijstering af. Maarrr, hij heeft in de vacature voorzien, want tot onze grote opluchting horen we dat Marjan bereid is hem op te volgen en … eerlijk gezegd … in haar hebben we zo mogelijk nog meer vertrouwen (geintje)
Vervolgens gaan we met Martin (Rhodos) on-line en worden we ingewijd over de laatste nieuwtjes op onze website. Als we de resultaten van al zijn werk zien, moet worden toegegeven dat het de pijn van de budget-overschrijdingen wel enigszins verzacht, want het is het waard.
Een terecht applaus voor Martin.
De kascommissie wordt gevormd door Erik en Elly. Zij zullen het financiële beheer de komende tijd scherp in de gaten houden en zo kan dan toch het feest, waarvoor we uiteindelijk gekomen zijn, beginnen.
We wandelen van de Noorder- naar de Zuiderhaven, waar de Amsterdamse rondvaartboot gereedligt om ons een kijkje te geven in de haven en het centrum van Harlingen.
De kapitein heet ons welkom aan boord en biedt ons voor onderweg een verfrissing aan.
De kleinzoon van de kapitein doet ’t zware werk vandaag.
Hij váart niet alleen, maar opent ook nog eigenhandig de brug.
De reis begint met een spectaculaire race tegen de stroom in door de Tsjerk Hiddessluizen in het Van Harinxmakanaal.
Zonder de bodem en/of de wallekant te raken manoeuvreert de schipper zijn boot tussen de sluisdeuren door.
Even later, als we in wat rustiger vaarwater komen, verbaast ons het feit dat we hier lama’s, kamelen en dromedarissen op de wal tegenkomen. Een bewoner van Harlingen maakt er een hobby van exotische dieren in z’n tuin te laten rondlopen.
Zo leren we Harlingen, éen van de plaatsen waar onze voorouders leefden, een stuk beter kennen. Vanaf het water bekeken ziet zo’n stad er altijd heel anders uit.
Wij ervoeren dit als een plezierige dag.
Verslag: Elly en Roel, Mijdrecht